Yaşadığımız coğrafyada sonbahar tatili haftası bu hafta, bazı okullar haftaya açılacak, bazıları da bir sonraki hafta. Bizimki kısa tatili olan okullardan çok şükür.
Aslında çocuklarla evde olmayı seviyorum fakat biri hasta olup diğerinin de sürekli oyun istediği şekilde evde olmak tam kafa yedirten bir olay. Hikayeye bir de 3 günlük tatilin çamaşırlarını eklersek daha şenlikli oluyor.
Bu hafta tatil nedeniyle yoga hariç bütün derslerim iptal. Zaten onlar da tatil yapıyor. Eşimin fazla izni yok diye Cuma akşam gidişli, Pazartesi öğlen dönüşlü bir tatil ayarladık. Hollanda içinde termal havuzlara yakın bir vakantie park’ta iki aile yanyana iki bungalowda kaldık. Orman içinde, göl kenarında harika bir yerdi. Bir öğleden sonrayı iki anne tek çocuksuz termal havuzlarda geçirdik. Muhteşemdi. Sadece fiziksel olarak değil, 4 saat boyunca aralıksız çene çalıp ruhsal olarak da rahatladık.
Oğlumun hastalık belirtileri orada kendini göstermeye başlamıştı aslında. Geldikten sonra üç gün aşırı mızmız geçti. Dün bir ara çaresizlikten ağlayacaktım neredeyse. Hasta diye çorba yapacağım (ağzında yara çıktı sadece süt içti günlerdir, bu yüzden halsiz ve kucağımdan inmiyordu) ama yapamıyorum. Boynuma yapışık, sürekli onu sevmemi istiyor. Ablası durmadan birşeyler istiyor. Evin işleri bir yana, çorba yapıp içirebilsem kendine gelecek ama onu da yapamıyorum. Vicdanım kahrolarak oğlumu üzerimden attım, bana küstü, yarım saat kıpırdamadan oturdu. Sonra çorba içince biraz düzeldi neyse ki. Bugün daha iyi, daha rahat yiyebiliyor.
Konu epey dağıldı ama tatil sebebiyle aksayan rutinlerimi hafta bitene kadar tamamlamayı umuyorum, diyet konusunda bir sorun yok çok güzel devam ediyor. Üstelik yarın 3 hafta bitmiş olacak ve şu an iyi ki başlamışım diyorum. Üç hafta gerçekten kısa bir süre ve hiç birşey yapmasaydım hiç birsey değişmemiş olacaktı. Oysa şimdi epey yol aldım. Ne tuhaf bir anlık kararlar ciddi sonuçlar doğuruyor.
Aslında çocuklarla evde olmayı seviyorum fakat biri hasta olup diğerinin de sürekli oyun istediği şekilde evde olmak tam kafa yedirten bir olay. Hikayeye bir de 3 günlük tatilin çamaşırlarını eklersek daha şenlikli oluyor.
Bu hafta tatil nedeniyle yoga hariç bütün derslerim iptal. Zaten onlar da tatil yapıyor. Eşimin fazla izni yok diye Cuma akşam gidişli, Pazartesi öğlen dönüşlü bir tatil ayarladık. Hollanda içinde termal havuzlara yakın bir vakantie park’ta iki aile yanyana iki bungalowda kaldık. Orman içinde, göl kenarında harika bir yerdi. Bir öğleden sonrayı iki anne tek çocuksuz termal havuzlarda geçirdik. Muhteşemdi. Sadece fiziksel olarak değil, 4 saat boyunca aralıksız çene çalıp ruhsal olarak da rahatladık.
Oğlumun hastalık belirtileri orada kendini göstermeye başlamıştı aslında. Geldikten sonra üç gün aşırı mızmız geçti. Dün bir ara çaresizlikten ağlayacaktım neredeyse. Hasta diye çorba yapacağım (ağzında yara çıktı sadece süt içti günlerdir, bu yüzden halsiz ve kucağımdan inmiyordu) ama yapamıyorum. Boynuma yapışık, sürekli onu sevmemi istiyor. Ablası durmadan birşeyler istiyor. Evin işleri bir yana, çorba yapıp içirebilsem kendine gelecek ama onu da yapamıyorum. Vicdanım kahrolarak oğlumu üzerimden attım, bana küstü, yarım saat kıpırdamadan oturdu. Sonra çorba içince biraz düzeldi neyse ki. Bugün daha iyi, daha rahat yiyebiliyor.
Konu epey dağıldı ama tatil sebebiyle aksayan rutinlerimi hafta bitene kadar tamamlamayı umuyorum, diyet konusunda bir sorun yok çok güzel devam ediyor. Üstelik yarın 3 hafta bitmiş olacak ve şu an iyi ki başlamışım diyorum. Üç hafta gerçekten kısa bir süre ve hiç birşey yapmasaydım hiç birsey değişmemiş olacaktı. Oysa şimdi epey yol aldım. Ne tuhaf bir anlık kararlar ciddi sonuçlar doğuruyor.
