Vay be blog!
Geldik final gününe. Hiç unutmam, şu sandalyede tatlı bir sonbahar gününde, çay koymuş içiyordum, 'neden olmasın?' demiştim. Ve olaylar gelişmişti.
Aslında sıradan bir 'hedefler listesi' olayından farksız değildi. Bazı planların vardır ve bir türlü kendini ciddiye alıp gerçekleştirmiyorsundur. Zaman elinde esnek bir kavramdır zannedersin. Bugünün sihrini görmezden gelirsin. Biraz kendime anarşist, kadere devrimci, şu ana 'hadici' bir tavırla, sıvadım kolları ve kendime 100 gün belirledim. Dedim ki, bu süreyi sana son kez hediye ediyorum. Yap yapabildiğini bakalım. Projenin çıkışı böyleydi.
Sonra diğer yazarlar katıldı. İçimdeki heyecan daha da büyüdü. Çünkü hepimiz belki hayatın farklı bölümlerindeydik ama içimizdeki 'daha fazla çaba' düğmesini çevirmeye ihtiyaç duyuyorduk. Belki bazı şeyleri gerçekleştirmenin tam zamanıydı, belki de onlardan kurtulmanın!
Her zaman her ne konuda olursa olsun, inandığım bir şey var. Olmuyorsa ya zamanı değildir ya da yeterince istememişsindir. 100 günde de filmin sonunu sersemlikle öğrenmişimcesine anladığım bazı gerçekler işte bu titreşimin sırları:
👉'Bugün' çok ateşli bir kelime. Ne verirsen, hemen seni ödüllendiriyor. Zaman diliminde en bereketli an.
👉Zamansızlık diye bir şey yok. Zaman sandığımızdan daha çok. Bazen onu mayalayıp çoğaltabiliyoruz ya da kurutabiliyoruz.
👉Az, hiçten iyidir. Tam olmasına hiçbir zaman gerek yok. Mükemmel olmak aslında budur.
👉Bazı şeyler, bazen aşırı karmaşık ve zor görünebilir. O zaman eylemleri değil, kafasını ertele. O problemleri çözmenin bir kafası gelecek, sakin ol. Karmaşık ve zor diye bir şey aslında yok.
👉Not al, ajanda tut, kayıt al. Evet, bu projenin bir amacı listelerden kurtulmaktı ama maalesef benim için çok ütopik. Ne zamanki günden, haftadan, zihnimden notlar tutsam daha iyi oldum ben. Kaldı ki daha 2018 bitmeden, 2019 hedeflerini YENİ AJANDAMA yazan da benim. Kısacası, not almak beni suluyor.
👉 Projede gerçekleştirebildiklerim var, imha ettiklerim. İkisinin belirleyiciliği genelde yaşamımda 'işlevsel' oluşuyla alakalıymış. Yani ben yaşamın genelinde kullanabildiğim eylemleri alışkanlığa dönüştürebilirken, 'ideal hayat' tanımına uyanları istikrarlı olarak kullanamıyormuşum.
Örnek, karikatür çalışması yapmak. Kimseye göstermiyorum, paraya çevirmiyorum, bir derdimi anlatmak için araç yapmıyorum. Yani kullanamıyorum. Dolayısıyla ona doğru çekilmiyorum.
Aynı şekilde erken uyumak. Her ne kadar erken uyumak konusunda yeni stratejiler geliştirmiş olsam da(hala vazgeçmiyor) bugüne kadar olamamasının nedeni onu işlevsel olarak kullanamıyor oluşum. Yani erken yatma isteğimin nedeni erken uyanmak. Erken uyanıp yapabileceklerimi gün içinde yapabileceğim vakti bulduğum için işlevselliği yok. O yüzden erken uyumaya doğru çekilmedim hiç. Bazen çok fazla iş varsa filan ikna oldum erken uyumaya. Neyse, şimdi erken uyumayı farklı bir stratejiyle hayatıma sokmaya çalışacağım, bakalım. (hala çöpe gönderemediğim tek başarısız depo ürünüm)
Sosyal medyayı günün ilk yarısı kurcalamadığımda günü çok verimli geçirdiğim bilgisi sayesinde, sosyal medyayla ilgili hedefimi çıkarcı bir şekilde uygulayabildim mesela. Eğer günün ilk yarısında haşır neşir oluyorsam, hakikaten verimsiz oluyor gün. Bu bilgi de bana sosyal medya kullanımımla ilgili hedefimi işlevsel hale getirebildiğimi söylüyor yani. Toparlarsak, hangi hedefleri uygulayabiliyorum? Elbette işlevselleri. Ona göre listeler oluşturmam gerekiyor yani.
Bu projenin bana kattığı en güzel bölüm buydu işte bloggiller: Yani gerçekçilik. Gerçekçi şekilde kendimle yüzleştim!
Şimdi, ben ve sahici isteklerim 2019'a girmeye hazırız. İşlevsel olarak işime en çok yarayan hedeflerde sınırları zorlamak, diğerlerinin de yüzüne bile bakmamak yeni kararım. Vallahi büyük rahatlık.
Bu bloğa yorumlarıyla destek katan, tüm yazar arkadaşların davasını kendi davası yapan gıymetli okurlara kendi adıma çok minnet borçluyum. Çünkü epey kafa ziktik. Öyle ki kişisel gelişim evreninin belki de en kişisel olayı, kişilerin hedef listeleridir. Teker teker bunlara maruz kalmayı bırak, bunları başaramamayı okudunuz. Başardığımız iki adımlık mesafelerde, boş boş sevinçlenmelere şahit oldunuz. Kişi için büyük, dünya için güççük adımlardı hepsi ne de olsa. Yine de her haliyle paylaşmak güzel tabi.
Bence dünyanın her geçen gün dört nala koştuğu bir çağda, kendi bireysel 'daha fazla çabalama' düğmemizi el yordamıyla bulup, onu uygun yöne doğru kullanabilme hasretimiz, çok güzel- değerli. Umarım bu hep olur. Yarın yılbaşı. Yılbaşı yemeği olarak ev yapımı pizza yapıcaz. Ki onun bile hamuru önceki denemelerimize kıyasla 'daha fazla çabalı' olacak. Çünkü bugün oturduk, epey çalıştık. Yani umarım afiyetle çok şahane bir ev yapımı pizza yiycez.
Onu diyorum işte, çabayı her türlü hak ediyoruz. Her günümüz bunu hak ediyor. Daha fazla çabayla güzel şeyler oluyor. Olacak!
Herkese iyi bir yıl dilerim.
Not: Ben final günümü 30 Aralık Pazar olarak belirlemiştim. Yarın yılın son günü, serbest ders olarak belledim :D
Geldik final gününe. Hiç unutmam, şu sandalyede tatlı bir sonbahar gününde, çay koymuş içiyordum, 'neden olmasın?' demiştim. Ve olaylar gelişmişti.
Aslında sıradan bir 'hedefler listesi' olayından farksız değildi. Bazı planların vardır ve bir türlü kendini ciddiye alıp gerçekleştirmiyorsundur. Zaman elinde esnek bir kavramdır zannedersin. Bugünün sihrini görmezden gelirsin. Biraz kendime anarşist, kadere devrimci, şu ana 'hadici' bir tavırla, sıvadım kolları ve kendime 100 gün belirledim. Dedim ki, bu süreyi sana son kez hediye ediyorum. Yap yapabildiğini bakalım. Projenin çıkışı böyleydi.
Sonra diğer yazarlar katıldı. İçimdeki heyecan daha da büyüdü. Çünkü hepimiz belki hayatın farklı bölümlerindeydik ama içimizdeki 'daha fazla çaba' düğmesini çevirmeye ihtiyaç duyuyorduk. Belki bazı şeyleri gerçekleştirmenin tam zamanıydı, belki de onlardan kurtulmanın!
Her zaman her ne konuda olursa olsun, inandığım bir şey var. Olmuyorsa ya zamanı değildir ya da yeterince istememişsindir. 100 günde de filmin sonunu sersemlikle öğrenmişimcesine anladığım bazı gerçekler işte bu titreşimin sırları:
👉'Bugün' çok ateşli bir kelime. Ne verirsen, hemen seni ödüllendiriyor. Zaman diliminde en bereketli an.
👉Zamansızlık diye bir şey yok. Zaman sandığımızdan daha çok. Bazen onu mayalayıp çoğaltabiliyoruz ya da kurutabiliyoruz.
👉Az, hiçten iyidir. Tam olmasına hiçbir zaman gerek yok. Mükemmel olmak aslında budur.
👉Bazı şeyler, bazen aşırı karmaşık ve zor görünebilir. O zaman eylemleri değil, kafasını ertele. O problemleri çözmenin bir kafası gelecek, sakin ol. Karmaşık ve zor diye bir şey aslında yok.
👉Not al, ajanda tut, kayıt al. Evet, bu projenin bir amacı listelerden kurtulmaktı ama maalesef benim için çok ütopik. Ne zamanki günden, haftadan, zihnimden notlar tutsam daha iyi oldum ben. Kaldı ki daha 2018 bitmeden, 2019 hedeflerini YENİ AJANDAMA yazan da benim. Kısacası, not almak beni suluyor.
👉 Projede gerçekleştirebildiklerim var, imha ettiklerim. İkisinin belirleyiciliği genelde yaşamımda 'işlevsel' oluşuyla alakalıymış. Yani ben yaşamın genelinde kullanabildiğim eylemleri alışkanlığa dönüştürebilirken, 'ideal hayat' tanımına uyanları istikrarlı olarak kullanamıyormuşum.
Örnek, karikatür çalışması yapmak. Kimseye göstermiyorum, paraya çevirmiyorum, bir derdimi anlatmak için araç yapmıyorum. Yani kullanamıyorum. Dolayısıyla ona doğru çekilmiyorum.
Aynı şekilde erken uyumak. Her ne kadar erken uyumak konusunda yeni stratejiler geliştirmiş olsam da(hala vazgeçmiyor) bugüne kadar olamamasının nedeni onu işlevsel olarak kullanamıyor oluşum. Yani erken yatma isteğimin nedeni erken uyanmak. Erken uyanıp yapabileceklerimi gün içinde yapabileceğim vakti bulduğum için işlevselliği yok. O yüzden erken uyumaya doğru çekilmedim hiç. Bazen çok fazla iş varsa filan ikna oldum erken uyumaya. Neyse, şimdi erken uyumayı farklı bir stratejiyle hayatıma sokmaya çalışacağım, bakalım. (hala çöpe gönderemediğim tek başarısız depo ürünüm)
Sosyal medyayı günün ilk yarısı kurcalamadığımda günü çok verimli geçirdiğim bilgisi sayesinde, sosyal medyayla ilgili hedefimi çıkarcı bir şekilde uygulayabildim mesela. Eğer günün ilk yarısında haşır neşir oluyorsam, hakikaten verimsiz oluyor gün. Bu bilgi de bana sosyal medya kullanımımla ilgili hedefimi işlevsel hale getirebildiğimi söylüyor yani. Toparlarsak, hangi hedefleri uygulayabiliyorum? Elbette işlevselleri. Ona göre listeler oluşturmam gerekiyor yani.
Bu projenin bana kattığı en güzel bölüm buydu işte bloggiller: Yani gerçekçilik. Gerçekçi şekilde kendimle yüzleştim!
Şimdi, ben ve sahici isteklerim 2019'a girmeye hazırız. İşlevsel olarak işime en çok yarayan hedeflerde sınırları zorlamak, diğerlerinin de yüzüne bile bakmamak yeni kararım. Vallahi büyük rahatlık.
Bu bloğa yorumlarıyla destek katan, tüm yazar arkadaşların davasını kendi davası yapan gıymetli okurlara kendi adıma çok minnet borçluyum. Çünkü epey kafa ziktik. Öyle ki kişisel gelişim evreninin belki de en kişisel olayı, kişilerin hedef listeleridir. Teker teker bunlara maruz kalmayı bırak, bunları başaramamayı okudunuz. Başardığımız iki adımlık mesafelerde, boş boş sevinçlenmelere şahit oldunuz. Kişi için büyük, dünya için güççük adımlardı hepsi ne de olsa. Yine de her haliyle paylaşmak güzel tabi.
Bence dünyanın her geçen gün dört nala koştuğu bir çağda, kendi bireysel 'daha fazla çabalama' düğmemizi el yordamıyla bulup, onu uygun yöne doğru kullanabilme hasretimiz, çok güzel- değerli. Umarım bu hep olur. Yarın yılbaşı. Yılbaşı yemeği olarak ev yapımı pizza yapıcaz. Ki onun bile hamuru önceki denemelerimize kıyasla 'daha fazla çabalı' olacak. Çünkü bugün oturduk, epey çalıştık. Yani umarım afiyetle çok şahane bir ev yapımı pizza yiycez.
Onu diyorum işte, çabayı her türlü hak ediyoruz. Her günümüz bunu hak ediyor. Daha fazla çabayla güzel şeyler oluyor. Olacak!
Herkese iyi bir yıl dilerim.
Not: Ben final günümü 30 Aralık Pazar olarak belirlemiştim. Yarın yılın son günü, serbest ders olarak belledim :D
